Pod koniec XIX wieku cmentarz zaczął się zapełniać i w 1900 roku został zamknięty. Przez jakiś czas dokonywano jeszcze pochówków w murowanych grobowcach wieczystych, jednak po otwarciu nowego cmentarza, stary szybko odszedł w zapomnienie. Rozpoczął się gwałtownie postępujący proces dewastacji.

Stary cmentarz podgórski znika na naszych oczach, może dlatego tym bardziej warto go odwiedzić. Otwarty jest codziennie od świtu do zmierzchu.

Nowy cmentarz rozpoczął swoją egzystencję w dniu 17 kwietnia 1900 roku, kiedy to jako pierwsza pochowana została 23-letnia Tekla Dudek z Zakrzówka. W pierwszym roku na nowym cmentarzu spoczęło blisko 400 osób. Kilka lat później, przy bramie wejściowej wybudowano kaplicę cmentarną oraz specjalną kwaterę dla protestantów oraz dla samobójców (obecnie kwatera VIII a)

Dominuje tu środowisko robotnicze oraz kadra techniczna, a pośród nich wielu zasłużonych przemysłowców i ich rodziny. Mało natomiast tutaj herbów szlacheckich i określeń typu "obywatel ziemski". Warto też wspomnieć, że to właśnie na tym cmentarzu, przed przeniesieniem do Kościoła św. Anny, spoczywała urna z prochami Sługi Bożego Jerzego Ciesielskiego. Wiele z rzeźb, choć przedstawia popularne motywy, zasługuje na uwagę. Pojawiają się kobiety z kwiatami siedzące obok krzyża czy złamanej kolumny, wiele jest monumentalnych figur aniołów, które swoim smutkiem i pięknem skłaniają do zadumy.